என்னை ஏமாற்றிய அவள் இறக்க வேண்டியவள்தான்

என்னை ஏமாற்றிய அவள் இறக்க வேண்டியவள்தான், நான் எதற்க்கு அவள் இறுது ஊர்வளத்திற்க்கு வரவேண்டும். நான் பிறந்த ஜாதியை காட்டி என்னை விட்டு பிரிந்து சென்றாள், அவளுக்காக நான் எதற்க்கு கவலை பட வேண்டும், நீ போய் உன் வேலையை பாருடா என்று என் காதலி இறந்த செய்தி சொன்ன என் பள்ளி நண்பனிடம் தொலைபேசியில் சொல்லிவிட்டு என் அருகே இருந்த குவளையில் இருந்த தண்ணீரை பருகினேன், என் இதயத்துடிப்பின் சப்தம் என் தலையில் யாரோ சம்மட்டியால் அடிப்பது போல் இருக்கிறது, கண்களால் எதை பார்த்தாலும் மங்கிய ஒரு காட்சியை காட்டுகிறது.

அந்த காட்சி என்ன என்று கண்களை கசக்கி பார்க்கிறேன், அது பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கண்ணாடி முன் நான் நின்று கொண்டு காரணம் புரியாமல் சிரித்து கொண்டு இருந்த காட்சி. அதுதான் நான் கடைசியாக எனக்காக சிரித்த நாள், அன்றுதான் அவளை முதல்முதலாக பார்த்தேன்.

அந்த காட்சி மறைந்து அடுத்த காட்சி, ஒரு வருடம் முன்பு சென்னை கடற்கரையோரம் தனியாக புலம்பிக்கொண்டு இருந்தேன், என்னை கடல் அலைகள் உள்ளே வா வா என்று அழைத்துக்கொண்டு இருந்தது. உப்புத்தண்ணீரில் நனைவது அவளுக்கு பிடிக்காது, அதனால் உன்னைக்கொண்டு நான் தற்கொலை செய்ய மாட்டேன் என்றேன். அலைகள் என்னை பார்த்து சிரித்துவிட்டு உள்வாங்கிக்கொண்டது.

அழுகை மீறிய சோகம், நீ சிரிப்பு மீறிய சந்தோஷம்
மரணத்தை மீறிய சவம், நீ ஆசை மீறிய தவம்
பாதையை மீறிய பயணம், நீ கற்பணை மீறிய புதுமை
சொற்களை மீறிய கவிதை, நீ சிகரம் மீறிய சிந்தனை
வேதம் மீறிய காலம், நீ என் வாழ்வை மீறிய போதும் !
அன்று நான் கிறுக்கிய அர்த்தமற்ற சொற்பிழைகள்.

எனக்குத்தான் தெரியும் அவள் எத்தனை அழகானவள் என்று, அவள் ஒருத்திகாக எத்தனை தெருக்களில் காத்திருந்தேன், அவள் ஒரு பார்வை பட எத்தனை நாள் தவம் இருந்தேன். அவள் என்னிடம் முதலில் பேசிய போது என் மீது பட்ட அவளின் மூச்சிக்காற்றை இன்னமும் என்னுள் சேமித்து வைத்திருக்கிறேன். அவள் விரல் நுனி முதலில் என் கைகளை தொட்டதினால் அன்று முதல் கை கூப்பி கடவுளை கூட தொழுவதில்லை. இப்படி அவள் அவள் அவள் என்றிருந்த நான் இன்று அவள் இறுதிச்சடங்கிற்க்கு கூட செல்லவில்லை ஏன் தெரியுமா இன்னும் சிறிது நேரத்தில் என் இறுதிச்சடங்கிற்க்கு உலகம் வரும்.

வரும்போது தயவுசெய்து அவளை கேட்டு வாருங்கள், அவள் செல்லும் இடம் சொர்கமா இல்லை நரகமா என்று !

அன்புடன்
அனுஷாதாசன்